|
 Lieve mensen,
Allereerst heel erg bedankt voor jullie gebed!! Het heeft werkelijk bijgedragen aan een fantastische tijd in Suriname.
Het waren maar 2 weken, maar het leek veel langer zoveel is er gebeurd in korte tijd.
Mijn vader en ik hebben genoten en ik heb als een partner in Christ kunnen functioneren. So blessed!
We hebben de veelkleurigheid van de gemeenten mogen zien, mede-erfgenamen van Jezus kunnen bemoedigen en zelf vermoeid maar opgebouwd terug mogen keren ;-)
In Suriname zijn er vele geloven, waaronder hindoeïsme, islam en (ongeveer 50%) christendom. Van de christenen is zo'n 10% wedergeboren. Het Godsbesef is groot, maar de nood ook. Vooral de eerste week was intensief met een conferentie van 4 diensten en de zondagsdiensten. De evangelie gemeenten 'De Deur' hebben doordeweeks altijd op woensdag en 2x op zondag diensten dat de betrokkenheid erg groot maakt.
Met name de eerste week hebben mijn vader en ik elke ochtend stille tijd gehouden om de leiding van de heilige Geest te vragen. De rode draad door de preken was; je identiteit in Christus, luisteren naar Gods stem, volgelingen maken van Hem en de eenheid van de Kerk. Toen ik het gebeds-sms stuurde mocht ik voor het eerst een getuigenis geven wat ik best spannend vond! Het werd in het Surinaams vertaald en daardoor kon ik mijn verhaal duidelijk over brengen.
Bij een praktische oefening van het luisteren naar Gods stem, kon ik de gemeente ook bemoedigen met woorden voor de gemeente. Ik hoorde van een zuster dat de vader-zoon samenwerking heel mooi om te zien was en leerzaam voor vaders die in de gemeente(leiding) zitten, wat weer bemoedigend voor mij was.
Aan het einde van de conferentie werd ik in de nacht wakker met een hulpgeroep naar Jezus! Ik had in verband met een bruiloft bij ons in het hotel een mp3-speler met preken op staan. De volgende dag heb ik toen in de gemeente (vooral tegen de jeugd) gezegd dat alles wat gepreekt was vergeten mocht worden, als ze Jezus' naam maar onthouden en aanroepen.
Daarnaast hebben mijn vader en ik in totaal voor ruim 200 personen gebeden, naar aanleiding van de oproepen die na de diensten gedaan werden. Dit was een goede training in vrijmoedigheid (profeteren) en het toerusten van christenen onder de leiding van de heilige Geest.
Dit was de eerste week.
 De tweede week hadden we voor 3 dagen een auto gehuurd om de binnenlanden in te gaan. Dit was heel leuk en ontspannend. We hebben een voormalige suikerplantage bezocht, zijn naar colakreek geweest en hebben de brownsberg beklommen. Deze week zijn we ook naar kleinere huiskerken geweest, die onderdeel uitmaakten van de conferentie. Heel bijzonder en inspirerend. Het trekt mij sterker dan de stad zelf. Paramaribo hebben we ook ontdekt en kennis gemaakt met de winkels die door Chinezen worden gerunt en ohja, natuurlijk, de gastvrijheid van het land. We hebben elke dag zo heerlijk gegeten vooral kip in overvloed. Dank God voor hun kookkunsten!
De energie van die week werd vooral verbrand bij de kinder- en tienerdiensten. Dit was heel erg leuk om mee te mogen maken en een bijdrage te leveren door gewoon mezelf te zijn!
 Verder was het voor mij persoonlijk een leerzame periode. Ik heb weer gezien en gehoord wat het werk van een pastor precies inhoud, waarmee ik in mijn jeugd reeds kennis mee heb gemaakt. Daarnaast was het voor mijn gevoel herstellend. Ik ben al in 5 van de 6 werelddelen geweest en het was alsof in Suriname alle stukjes bij elkaar kwamen. Veel (h)erkenning en bevestiging ontvangen.
Hier in Nederland begint komende maandag mijn afstudeerstage bij de gemeente Almere. Ik heb er zin in en vind het ook wel een beetje spannend...
De reis naar Paramaribo was meer dan de moeite waard en ik blijf het gedenken in mijn gebeden. Als je dat ook wilt, bidt dan ook voor de eenheid van de gemeenten die we mochten dienen. De rode draad van de preken was door God geleid, want het stimuleerde om samen op te trekken. Mede namens mijn vader,
In Christus,
J. Verdam
Verslag van Pastor Sewdatt, onze gastheer in Paramaribo:
Mini Conferentie met pastor Ton Verdam 'verslag oktober 22 tm 26 2008'
 30 mei 2008 was onze eerste ontmoeting met pastor Ton Verdam. Op die dag nodigden wij hem uit om te spreken in onze kerk in Suriname.
Dat werd een feit toen hij en zijn zoon op oktober de 21ste in Suriname aankwamen. De eerste samenkomst was op woensdag 22 oktober. Daar sprak hij over onze “Identiteit in Christus”. Een goed begin, een bevestiging voor iets waar wij al jaren voor vechten en een deel van ons begint te worden. Hoe meer wij doordrongen zijn van wie Christus wilt dat wij moeten zijn, hoe krachtiger en standvastiger wij staan in het vervullen van de opdracht die Hij in onze harten heeft geplaatst!
Zijn boodschap sloot perfect aan op de boodschap van de zondag ervoor. Het kennen van jou identiteit maakt dat je weigert om te bezwijken voor de druk van anderen om te zijn als hun! De kerk heeft goed gereageerd op de boodschap.
Op donderdag 23 oktober kwamen alle pionierpastors en onze huisgroepleiders en oudsten samen thuis bij ons voor een fellowshipavond. Voordat wij samen genoten van een lekkere maaltijd werd eerst onze geestelijke mens gevoed. Het gezamenlijk optrekken naar de plaats van aanbidding werd benadrukt. Er werd ervoor gewaarschuwd dat er geen houding moet zijn in onze harten van luiheid, nonchalantheid of eigenwijsheid, waardoor wij onze eigen aanbiddingplaatsen wilt i.p.v. Jeruzalem, de plaats van gezamenlijke aanbidding!
Vanaf vrijdag 24 okt. t/m zondag 26 okt. hadden wij gezamenlijke samenkomsten met de pionierskerken. Het waren zeer bemoedigende dagen. Behalve het hebben van een eigen/nieuwe identiteit, welke gepaard gaat met groeipijnen, moeten wij ook vissers van mensen blijven. Alle leiders behoren samen op te trekken naar Jeruzalem, verder moeten wij ook leren luisteren naar de stem van God. Vergelijk jezelf niet met anderen, waardoor jij je geintimideerd voelt door anderen, waardoor je uiteindelijk je duimen en tenen laat afhakken wanneer je toegeeft aan iets of iemand anders met een ander identiteit dan de jouwe! Wat heel belangrijk is in de locale kerk is wel de veelkleurige gaven van God in elk lid van Zijn lichaam. Elk lid kan een toegevoegde waarde zijn in de locale kerk!
Tijdens die samenkomsten zijn er nieuwe mensen toegevoegd in de kerk, die er tot op heden nog zijn. Prijs God daarvoor!
 Pastor Ton en zij zoon waren zeker niet tevergeefs in Suriname. Wij weten nu nog niet hoe onze relatie zich zal ontwikkelen in de toekomst, maar wij zijn zeker dankbaar met hun komst en de tijd van bediening aan onze broeders en zuster in zijn geheel, maar ook persoonlijk.
Sowieso zien wij graag dat pastor Ton weer een keer onze kerk bezoekt en wij kijken uit naar een vriendschaprelatie met zijn kerk.
Wij vragen jullie om voor ons te blijven bidden.
Wij ervaren al dat het opwekkingsvuur reeds is nedergedaald op de gelovigen en dat zal zeker overgaan op anderen in hun direkte opgeving .
Gods rijkste zegen
Pastor Sewdatt Itrajh |
