Mattheus 9:14-17 Vasten is belangrijk in de geestelijk strijd. Het vasten van de bijbel geeft kracht en is in combinatie met gebed een machtige wapen voor de gelovige. Het vasten is in deze tijd noodzakelijk. Vaak is het bidden alleen niet voldoende. Het moet gepaard gaan met vasten, vooral bij langdurige strijd is het goed om te bidden en vasten zodat Gods kracht en genade vrijkomt.
Wat is vasten?
Het zich onthouden van spijs en drank om zich voor God te verootmoedigen en om krachtig te bidden tot God. Vasten heeft te maken met verootmoedigen. Het woord vasten betekent o.a. de ziel verootmoedigen. Lev. 16:29 Verootmoedigen zien we ook bij Achab 1 Kon.21:27 het antwoord van de Here 1 Kon. 21:28-29 David weende onder het vasten Psalmen 69:11 (berouw en verootmoedigen) we erkennen dat we niets zijn zonder de Heer. Ook doen wij belijdenis van onze schuld en leggen onszelf op de altaar. wij buigen voor de wil van God.
Onthouden van voedsel voor een bepaalde periode voor een zaak van de Here. Psalmen 109:24, Esther 4:16, Lukas 4:2
Manieren om te vasten
Normaal vasten: niets eten, alleen water drinken. Mattheus 4:1-11, 1 Cor. 7:3-5 Met onderling goedvinden onthouding van de huwelijks gemeenschap.
Absoluut vasten: niets eten of drinken. langer dan drie dagen is schadelijk voor de gezondheid. Hand. 9:9, Ezra 10:6, Esther 4:16
Bovennatuurlijke vasten: langere tijd absoluut vasten door gods kracht. Ex. 34:28 (Na gouden kalf), Deut.9:9-18 (Ontvangen van Gods wet), 1 Kon.19:8
Absoluut vasten is een buitengewoon maatregel voor een buitengewoon situatie. je moet zeker zijn van Gods leiding.
Gedeeltelijk vasten: Beperking van voedsel. Daniel 10:2-3 Rouw bedrijven/ God zoeken voor openbaring.
Er zit een geestelijk waarde in het zoeken van God onder voedsel beperking, ook voor geestelijk toerusting. Het is een oefening in zelfverlooching voor iemand die met geestelijk kracht bekleed word, en een vereenzelviging met de ander in nood (de hongerden) 1 Kon. 17.
Vasten is een uiting geven aan onze verdriet om de afwezigheid van christus, maar ook ter voorbereiding van Zijn wederkomst. Een vastende en biddende gemeente zal de roep horen, "de bruidegom komt". De tranen worden afgewist en het vasten wordt gevolgd door het feest van het bruiloftsmaal van het Lam. De christen die zichzelf verloochent wordt minder belangrijk in zijn eigen ogen, maar groeit in de genade en glorie van de Heer. "Niet mijn ik, maar Christus leeft in mij".
