In het verhaal van de blindgeborene van
Johannes 9 is iedereen van de partij: discipelen, buren, familie en bekenden en... Farizeeën die proberen roet in het eten te gooien. En verder natuurlijk Jezus als de Messias, gekomen om het verlorene te zoeken. Het hoofdstuk begint met het zonde-vraagstuk uit vers 2 waar de discipelen mee aankwamen (over wie er nu gezondigd heeft) en eindigt met een woord van Jezus dat echte zonde is: niet in Hem te willen geloven, Hem af te wijzen... maar laat ik bij het begin beginnen:
I. ER WORDT IEMAND GEWONNEN VOOR JEZUS.
Dat gaat niet in 1 keer maar fase-gewijs. Eerst erkent de blindgeborene dat Jezus een mens is (vs. 11), daarna een profeet en een leraar (vs. 17 en 27), daarna belijdt hij zijn geloof in Jezus als de Messias en aanbidt hij Hem als God (vs. 38). Zo zijn er ook vandaag tal van mensen die al op een of andere manier in Jezus geloven. De een ziet in Hem een weldoener, de ander een leraar of profeet. Soms is onze taak alleen maar iemand een stapje dichter op de schaal naar het volle geloof in Jezus te brengen.
II. JEZUS IS HET GESPREK VAN DE DAG.
De eerste 7 versen gaan over het wonder. De daarop vol
gende 35 versen geven iets weer van de discussie die er over Jezus en het wonder volgt. Er ontstaat verdeeldheid. Dit hoofdstuk is een soort tussen-climax in de spanning die is opgelopen tussen Jezus en de joden met name de Farizeeën. Waren eerdere spanningen in het evangelie van Johannes vaak nog incidenten:
5: 18 - trachtten Hem te doden
7: 30 - trachtten Hem te grijpen (vs. 43 er ontstond verdeeldheid)
8: 59 - zij namen stenen op om naar hem te werpen
9: 16 - er was verdeeldheid onder hen deze keer begint het meer op een gecoördineerde actie te lijken (vers 22).
III. JEZUS SLECHT BOLWERKEN.
Alsof Hijzelf de verdeeldheid uitlokt. Hij doet ongevraagd een wonder op de sabbat en gebruikt daarvoor een smeersel met klei. Had het bij spuug gebleven dan was het waarschijnlijk nog toelaatbaar geweest, klei maken werd als werk beschouwd en werken op de sabbat was zonde. Had Jezus niet gewoon een woord van genezing kunnen spreken? Of doet Hij dit juist om een bolwerk van wetticisme en vooroordeel af te breken?
IV. JEZUS BIEDT EEN NIEUWE OPTIE ALS ANTWOORD OP EEN ZONDE-VRAAGSTUK.
De discipelen hadden Hem gevraagd wie er gezondigd had, dat deze man blindgeboren was (vs. 2).
a. Had hijzelf gezondigd? Ziekte werd wel vaker in verband gebracht met zonde, helemaal als de ziekte uitbrak voordat iemand aan zijn natuurlijke fase van het levenseinde begonnen was zodat het tot een voortijdige dood kon leiden of als de ziekte een isolement voor de zieke tengevolge had (zoals melaatsheid of zoals hier: blindheid).
Teksten die dit verband ondersteunen zijn o.a.:
- in het O.T. Ex. 15:26 en Psa 103:3 en
- in het N.T. 1 Cor. 11 waar mensen die op onwaardige wijze aan het avondmaal deelnemen, ziek zijn of voortijdig sterven en Jacobus 5 waar het zalven met olie voor genezing en vergeving van zonden hand in hand gaan.
b. Was de ziekte het gevolg van de zonden van zijn ouders? Ook dit komen we in het O.T. tegen:
- Gij zult u voor die niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de Here, uw God, ben een naijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoek aan de kinderen en aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten, (Deuteronomium 5:9 N)
- In die dagen zal men niet meer zeggen: De vaders hebben onrijpe druiven gegeten en de tanden der kinderen zijn slee geworden. (Jeremia 31:29 N)
c. Jezus' derde optie is echter:
De werken Gods moesten openbaar worden. Gods eerst vermelde werk was het scheppen van LICHT.
ER ZIJ LICHT (Genesis 1:3).
Bij de blinde kwam Gods licht in zijn ogen en kon hij zien. Jezus roept ons op dezelfde werken te werken. Licht te brengen terwijl het nog kan.
---> De rest van het verhaal gaat over hoe mensen op dat licht reageren:
a. sommigen nemen het aan,
b. anderen wijzen het af.
Net als in hoofdstuk 1 van het Johannesevangelie waar staat:
5 en het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet gegrepen. 6 Er trad een mens op, van God gezonden, wiens naam was Johannes; 7 deze kwam als getuige om van het licht te getuigen, opdat allen door hem geloven zouden. 8 Hij was het licht niet, maar was om te getuigen van het licht. 9 Het waarachtige licht, dat ieder mens verlicht, was komende in de wereld. 10 Hij was in de wereld, en de wereld is door Hem geworden, en de wereld heeft Hem niet gekend. 11 Hij kwam tot het zijne, en de zijnen hebben Hem niet aangenomen. (Johannes 1 N)
De Farizeeën wijzen het af.
Dit is een proces wat we meestal zo tegenkomen bij mensen die toch geen aandacht willen schenken (lett. vs. 17) aan onze woorden:
1. Ze plaatsen een VRAAGTEKEN inplaats van God te danken voor het wonder. 'Hoe kan dat nou', vragen ze de man (vs. 10, 15, 19, 24 en 26).
2. Ook na zijn uitleg BLIJVEN ZE VRAAGTEKENS PLAATSEN, ze willen er letterlijk niet aan geloven.
3. Daarna volgt dat ze het zelf toch beter weten. Deze stelligheid komt meestal voort uit een BOLWERK. In dit geval hun verkeerde ideeën over het houden van de sabbat in dat de sabbat er voor de mens is en niet de mens voor de sabbat.
4. Daarna beginnen ze te SCHELDEN waarna ze je
5. AFWIJZEN of VERWERPEN.
Ze beroepen zich op Mozes (vs. 28).
Terwijl Jezus even daarvoor had gezegd dat ze Mozes ook afwijzen. In Joh. 5:33-47 staat dat ze het getuigenis van Johannes de Doper af hadden gewezen (vs. 33), het getuigenis van Jezus' werken (vs. 36), het getuigenis van de Vader zelf (vs. 37) , van de Schrift (vs. 39), van de liefde Gods (vs. 42) en ook het getuigenis van Mozes (vs. 46 en 47). (Zie ook Hebr. 10:28-29 waar de wet van Mozes, de Zoon van God, het bloed des verbonds en de Geest der genade afgewezen worden). Het algemene doel van het Evangelie van Johannes is dat mensen tot geloof in Christus zullen komen en Nieuw Leven zullen hebben: 30 Jezus heeft nog wel vele andere tekenen voor de ogen zijner discipelen gedaan, die niet beschreven zijn in dit boek, 31 maar deze zijn geschreven, opdat gij gelooft, dat Jezus is de Christus, de Zoon van God, en opdat gij, gelovende, het leven hebt in Zijn Naam. (Johannes 20 N)
In Johannes 9 zien we dat voor degenen die Jezus afwijzen in ongeloof, hen dat als zonde wordt aangerekend (vs. 39-41).
Het hoofdstuk begint dus met het zonde-vraagstuk uit vers 2 waar de discipelen mee aankwamen (over wie er nu gezondigd heeft) en eindigt met een woord van Jezus dat echte zonde is: niet in Hem te willen geloven, Hem af te wijzen...
Laten we als Pinkstergemeente Almere dit jaar bidden voor degenen die een wonder nodig hebben, dat er LICHT komt dat hun schaduwen verdrijft. Wanneer het werk van God - het scheppen van licht - ook in die personen doorbreekt zullen familie, buren en bekenden daarvan horen.
Dat zijn geweldige kansen voor het evangelie.
Daarnaast zijn er altijd weer die sceptici die iets aan te merken hebben, vraagtekens zullen plaatsen, zogenaamde stelligheden vanuit hun gedachten-bolwerken zullen verkondigen en als ze zien dat ze daar niets mee kunnen bereiken, zullen gaan schelden en lasteren.
Het zij zo... Ook Jezus bracht verdeeldheid.
Laten we ons daardoor niet van onze opdracht af laten houden en werken terwijl het nog dag is.
Ton Verdam
