Ik bestudeerde een tweetal artikelen die gaan over Toronto en waar ik mijzelf wel in kon vinden. Het eerste artikel is van John Wimber (Vineyard) en het tweede van Henk Rothuizen/Jack Hayford (Rafaël/Four Square Gospel).
Daarnaast heb ik de op de markt verschenen boeken en publicaties geraadpleegd en Tapes beluisterd van o.m. - Derek Prince - Kevin Connor - Clifford Hill - David Pawson - Don Ferguson (New Life New Zealand), allen mannen met een internationaal erkende bediening. Ook bezocht ik diverse samenkomsten (Zwolle, Hoogeveen, Aalsmeer, Amsterdam) waar het fenomeen zich voordeed en ben ik vergelijkbare manifestaties tegengekomen bij samenkomsten die ikzelf leidde. Het geluid dat door deze Godsmannen heen klinkt en dat ik ook zelf wil laten horen is: Wees voorzichtig!
David Pawson bijv. geeft oranje licht. Niet zomaar groen om zonder meer met oogkleppen op door te rijden. Ook geen sterk waarschuwend rood licht om alles te verbieden. Maar waakzaamheid is geboden.
Ervaringen hebben in de bijbel een plaats. Zij zijn echter persoonsgebonden en subjectief. Het is niet altijd de heilige Geest maar vaak onze manier van reageren op wat wij als van de heilige Geest ervaren. Het kan echter ook ons vlees zijn of demonische activiteit (of beide).
Als regel blijft 1 Cor. 14 overeind staan waar staat dat geestesuitingen tot opbouw (stichting) van de gemeente en toetsbaar moeten zijn. Ook Rodney Howard Brown heb ik horen zeggen dat dierengeluiden niet thuishoren in een samenkomst maar in de dierentuin.
Overigens vind ik een groter kwaad dan dierengeluiden de manipulatieve manier waarop sommige leiders van de beweging spreken.
Uitspraken als: 'Dit is van de Geest van God en Die kan je niet tegenhouden' of 'Dit is de nieuwe wijn van God en die moet in nieuwe zakken' en uitspraken dat kerken die dit afwijzen een oordeel van God over zich zouden halen of dode kerken zouden zijn kunnen absoluut niet. Hierachter schuilt een hoogmoedige, aanmatigende, veroordelende geest. Zelfs oude wijnzakken kunnen weer als nieuw worden door ze een tijdje in de 'week' (olie) te leggen. Een liefdevolle houding naar broeders en zusters zou eerder op zijn plaats zijn dan hen af te wijzen. Ook de gedachte dat alleen dit 'de kracht van God' zou zijn is niet juist omdat ook in de kracht van de os (= trouw en toewijding) en de kracht van de mier (= ijver en orde) en zelfs in de 'niet door kracht nog door geweld maar door mijn Geest' - context (= de kleine dingen), Gods kracht zichtbaar wordt. Dus niet alleen in het uiterlijk spectaculaire.
Juist de mensen die zo achter spectaculaire samenkomsten aanlopen geven vaak blijk van een 'overspelige geest' doordat ze ook van de ene gemeente naar de andere hollen en geen voorbeeld zijn van trouw en toewijding, terwijl Jezus juist daarnaar kijkt in Zijn dienstknechten als Hij zegt: 'wel gedaan gij trouwe slaaf'.
Zelf geloof ik dat tijdens samenkomsten de hoofdzaken van de gaven en werkingen van de Heilige Geest zoals tongentaal, profetie, genezingen en woorden van wijsheid/kennis e.d. boven de bijzaken gesteld moeten worden zoals dierengeluiden en oncontroleerbare bewegingen die eventueel wel weer in de privacy van de persoonlijke bevrijdingsbediening een plaats kunnen hebben. In de samenkomst kan het verstorend werken, kunnen mensen teveel aandacht naar zichzelf toetrekken of juist nieuwkomers afschrikken zodat ze zich teveel buitengesloten voelen.
Ook hierin moeten we kijken naar de vrucht die het voortbrengt: is het vleselijk of geestelijk?
Diemen 1995, TV
